Terrein met sporen van bewoning (villa-complex) uit de 1e-3e eeuw n.Chr. Het hoofdgebouw was circa 37 x 16 m groot, een bijgebouw op zo'n 43 m afstand mat ongeveer 16 x 8 meter. De villa ligt op de westflank van een terrashelling. Aan de voet van de helling stroomt een beek.
In de tweede helft van de negentiende eeuw hebben hier al een aantal opgravingen (sleuven langs de muren) en sonderingen plaatsgevonden. Remouchamps heeft het hoofdgebouw in 1922 en 1923 systematisch opgegraven. Naderhand is de vindplaats niet meer of in onvoldoende mate afgedekt: de opgravingsputten, twee zoeksleuven en stortwallen zijn nog duidelijk herkenbaar. Er is muurwerk zichtbaar. Bij een inspectie in 1995 lagen er funderingen aan de oppervlakte. Op het terrein zijn tal van dakpan- en bouwfragmenten aangetroffen.
Het terrein is zeer zwaar verstoord door illegale vergravingen: roofkuilen van detector-amateurs. De terreinbeheerder probeert met veel moeite het monument te beschermen tegen schatzoekers. 1